Postraszyłam chyba ostatnio dziwnym wpisem. Czasem tak mam. Ale tak jak obiecałam, w końcu postanowiłam napisać serialową notkę dla Nivo!

Szczerze, to zupełnie nie mam pomysłu na prezentację, zawsze wolę polecieć na żywioł, bo wtedy jest ciekawiej. Pozbyłam się już przytłaczającego podkładu jakim było Radio ZET (chociaż z rana to jakiekolwiek radio budzi najlepiej — polecam!), i przerzuciłam się na niejakiego Hata Motohiro. Ale nie bać się, japońskich seriali proponować nie będę.

No to może zacznę od serialu bardzo głośnego, chociaż krótkiego nawet jak na standardy HBO. Nikogo raczej nie zaskoczy ten tytuł  — „Gra o tron”. Dla mnie był o tyle fascynujący, bo nie znałam (i jeszcze nie znam, bo czeka w kolejce) książki — konkretniej nie czytałam. Się nie będę rozpisywać, bo wspominałam już o nim 2 notki temu.

Lecąc dalej, i pozostając w obszarze produkcji HBO, powiem „True blood”. Zaczął się 4 sezon, a w sumie to jest chyba tak w połowie i jest nieco lepiej jak w sezonie 3. Ogólnie to z czystym sercem polecam 2 pierwsze serie, potem to już na własną odpowiedzialność, bo mnie 3 już trochę nudziła. Ale są krwiożercze wampiry, postacie drugoplanowe są nieziemskie (uwielbiam Pam!) i ogląda się to całkiem całkiem.

Kolejny „must watch” to „Dexter”. Jak ktoś lubi kryminalne klimaty, krew, dialogi tryskające humorem, to ten serial jest dla niego. Szykuję się właśnie na wrześniowy sezon 6 i jeszcze mi się serial nie znudził! Kluczem są chyba krótkie sezony, jak mają 12-13 odcinków, to się widz nie zdąży zmęczyć.

No to teraz będzie nieco inaczej, może dziwniej, a może babsko (!), bo wkraczam na teren nierozumiany przez wielu. Czas na blok serialowy internetowo-dziwaczny, którego mój prywatny mężczyzna nie potrafi pojąć.

Numer 1, czyli właśnie odpalili 5 sezon, czyli „The Guild”, czyli o tym, jak wygląda życie maniaków MMO. Dla mnie przezabawne. Nagradzany serialik o kilkuminutowych odcinkach, który można znaleźć tutaj. Na YT był dostępny z polskimi napisami, możliwe że nadal jest, nie sprawdzałam.

A dla lubiących śpiewać „Glee”. Tak, przyznaje się, oglądam, i mi się podoba! Taki trochę babski serial, i to jeszcze dla uroczych 17latek (będę zatem udawała, że tyle mam itd.). Z całego pomysłu chyba najbardziej podobają mi się właśnie piosenki, których zawsze jest kilka w odcinku. Na wrzesień szykuje się już 3 sezon, a w miedzy czasie w kinach ma pojawić się film w 3D opowiadający o trasie aktorów z serialu. Brzmi dziwnie, ale jest. No to jak Nivo, piszesz się na „Glee”?

Na zakończenie coś innego, coś nowego. Serial „Wilfred” o pewnym dziwnym facecie (w tej roli Eljah „Frodo” Wood) i jego kumplu psie. Więcej nie zdradzam, polecam obejrzeć chociaż jeden odcinek  (tylko 20 minut).

A już na zakończenie zakończenia, tradycyjnie piosenka — klikać.

 

Nivo


Odpowiedz

Gra o tron, 2011-08-05 16:21:28

Dzięki!

Co do Gry o tron - słyszałem tylko o tej produkcji, zatem się wypowiem. Zewsząd się owacyje sypią, nawet wśród największych mruków i buców, trzeba będzie do kolejki dodać.

"Eljah „Frodo” Wood" - bezbłędne. Oglądałem go ostatnio tutaj: http://www.imdb.com/title/tt0338013/ i podświadomość ustawicznie rezonowała poznawczym dysonansem (jeśli ma to jakiś sens).

Edytowane przez administratora Nivo

Kali


Odpowiedz

Re: Gra o tron, Nivo, 2011-08-05 21:47:05

Nivo napisał/a:
"Eljah „Frodo” Wood" - bezbłędne.
Nic nie poradzę, że Wood jest jednym z tych aktorów, którzy do końca będą mi się kojarzyli z jedną postacią.
A co do Wilfreda, to własnie tytułowa postać stoi sobie na załączonym obrazku. Prawda, że uroczy piesek? :D

No to co masz jeszcze w kolejce serialowy niemowlaku? ;)

Nivo


Odpowiedz

Re: Re: Gra o tron, Nivo, Kali, 2011-08-06 00:17:47

Narazie alles. Starczy tego dobrego, ale trzymam rękę na pulsie.